Πρόλογος

Στην εποχή όπου όλοι κυνηγούν το επόμενο μεγάλο GaaS (Game as a Service), καλό είναι να θυμόμαστε ότι υπάρχει χώρος και για online co-op παιχνίδια που απλά θέλουν να πουν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Δεν είναι κάθε τίτλος υποχρεωμένος να σε κρατάει δέσμιο για μήνες. Βέβαια, δεν γνωρίζουμε αν η Saber Interactive είχε αυτό ακριβώς στο μυαλό της όταν σχεδίαζε το John Carpenter’s Toxic Commando. Αν κρίνουμε όμως από το παρελθόν της, δύσκολα θα λέγαμε ότι τα παιχνίδια της είναι φτιαγμένα για να γυρίζεις συνέχεια πίσω. Υπάρχει μεν εξέλιξη για κάθε χαρακτήρα και κλάση, που σε παροτρύνει να ξαναπαίξεις τα επίπεδα, αυτό όμως αφορά το replayability και όχι το ongoing μοντέλο με διαρκώς νέο περιεχόμενο.

Μέσα σε αυτή την παράνοια με τα GaaS, εκεί που μικροί και μεγάλοι εκδότες ελπίζουν να πιάσουν την καλή, αξίζει να ξεχωρίζουμε και κάποιες άλλες online προσπάθειες. Μία από αυτές είναι το John Carpenter’s Toxic Commando, που έκανε αίφνης την εμφάνισή του στα The Game Awards 2025. Τότε πρωτομάθαμε για την ύπαρξή του, με τη Saber Interactive να βρίσκεται και πάλι πίσω από το τιμόνι, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που μας χάρισαν τα World War Z και το πρόσφατο Warhammer 40,000: Space Marine II. Ώρα, λοιπόν, να δούμε τι μας έφτιαξαν αυτή τη φορά.

Ιστορία

Το Toxic Commando ανήκει σε εκείνη την κατηγορία παιχνιδιών που γνωρίζουν πολύ καλά τι θέλουν να κάνουν και δεν προσποιούνται κάτι διαφορετικό. Είναι μια καθαρόαιμη, ασταμάτητη co-op εμπειρία, χωρίς φιλοδοξίες να ανακαλύψει ξανά τον τροχό. Της φτάνει που προσφέρει απλή, άμεση και διασκεδαστική δράση, από αυτήν που λες “ένας ακόμα γύρος και σταματάω” και καταλήγεις να παίζεις για ώρες.

Όσο για το κομμάτι της ιστορίας, κρατήστε μικρό καλάθι. Το παιχνίδι δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να σας διηγηθεί κάτι βαθύ ή πρωτότυπο, και καλά κάνει. Η υπόθεση είναι όσο απλή γίνεται: τέσσερις μισθοφόροι αναλαμβάνουν μια αποστολή σε μια περιοχή που περιβάλλεται από τεράστια τείχη. Μαντέψτε τι συμβαίνει μόλις πατήσουν το πόδι τους εκεί; Φυσικά, ορδές ζόμπι κάνουν την εμφάνισή τους και τα ανατρέπουν όλα. Από εκεί και πέρα, θα συνεργαστούν με έναν επιστήμονα, θα τρέξουν να φέρουν εις πέρας διάφορες αποστολές και θα προσπαθήσουν να βάλουν τέλος στον ιό. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Και, ειλικρινά, ούτε που το χρειάζεται.

Η ιστορία του δεν πρόκειται να σας μείνει αξέχαστη. Υπάρχει απλώς για να δικαιολογεί τα βασικά, να σας πετάει κατευθείαν στη δράση και να σας εξηγεί, στο ελάχιστο δυνατό, γιατί πρέπει να κάνετε αυτό που κάνετε. Ευτυχώς, οι ήρωες δεν παίρνουν ποτέ τον εαυτό τους στα σοβαρά. Οι διάλογοι κινούνται στα χνάρια των b-movies του ’80, με macho υπερβολή και εξυπνακίστικες ατάκες που όσο και αν δεν νοιαστείτε για την τύχη τους ίσως καταφέρουν να σας αποσπάσουν μερικά χαμόγελα. Κάτι που, ομολογουμένως, είναι και το ζητούμενο εδώ, ειδικά αν συγκρίνει κανείς το παιχνίδι με άλλους τίτλους που παίρνουν τον εαυτό τους υπερβολικά στα σοβαρά.

Η καρδιά του Toxic Commando, ωστόσο, χτυπάει αποκλειστικά στη δράση και εκεί είναι που τα πάει περίφημα. Ας το θέσουμε απλά αν περιμένετε να το ευχαριστηθείτε μόνοι σας, με τρία bots για συμπαίκτες, μάλλον θα απογοητευτείτε. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα co-op παιχνίδια του είδους (Left 4 Dead, Back 4 Blood, Payday), η εμπειρία είναι φτιαγμένη για παρέα. Ακόμα και με δύο παίκτες, το ενδιαφέρον αρχίζει γρήγορα να ξεθωριάζει. Η μαγεία του τίτλου είναι στην τετράδα.

Gameplay

Το gameplay του τίτλου της Saber είναι φτιαγμένο και ραμμένο για να το απολαύσει κανείς με μια τετραμελής παρέα και όχι κάποιος που παίζει solo. Η εμπειρία της ολοκλήρωσης, από την πρώτη κιόλας αποστολή μέχρι το τελικό boss, ήταν ένα ταξίδι γεμάτο αδρεναλίνη και κυρίως ανεξέλεγκτο γέλιο. Τις λίγες φορές που δοκιμάσαμε να παίξουμε μόνοι ή ανά δύο άτομα, η εμπειρία ήταν πολύ χλωμή μπροστά σε εκείνη της τετραπλής ομάδας εκεί βρίσκεται το ζουμί του παιχνιδιού.

Η συνταγή που ακολουθεί το παιχνίδι είναι δοκιμασμένη και πετυχημένη. Η ιστορία χωρίζεται σε εννέα διαφορετικές αποστολές (θα θέλαμε σίγουρα περισσότερες) και στο ενδιάμεσο γυρνάμε πίσω στη βάση μας για να αναβαθμίσουμε τους ήρωες και τον εξοπλισμό μας. Οι διαθέσιμες κλάσεις των χαρακτήρων είναι τέσσερις, η καθεμία με τα δικά της χαρίσματα και μια μοναδική υπερδύναμη, άλλοτε μια ασπίδα που προστατεύει ολόκληρη την ομάδα, άλλοτε μια προσωρινή ικανότητα θεραπείας για όλους τους συμπαίκτες μας, και άλλα παρόμοια.

Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι ειδικές δυνάμεις και τα εναλλακτικά passives δεν διαφοροποιούν δραστικά τις κλάσεις μεταξύ τους, αλλά τουλάχιστον προσδίδουν, κατά κάποιο τρόπο, διαφορετικούς ρόλους στα μέλη της ομάδας, ιδίως στις μεγαλύτερες δυσκολίες. Όσον αφορά τον εξοπλισμό, αυτός είναι διαθέσιμος στο σύνολό του εξαρχής. Το πιθανότερο είναι ότι τα όπλα που θα επιλέξετε από την αρχή μάλλον θα τα… “παντρευτείτε” για το υπόλοιπο της περιπέτειας, καθώς μόνο αυτά θα συλλέγουν εμπειρία και μόνιμες αναβαθμίσεις που τα ενισχύουν σημαντικά.

Μια ιδιαιτερότητα του Toxic Commando είναι ότι κάθε αποστολή λαμβάνει χώρα σε έναν ξεχωριστό μίνι-ανοιχτό χάρτη. Η έκταση αυτών των επιπέδων είναι συγκρατημένη (ακόμα και με εξονυχιστικό ψάξιμο, δύσκολα μια αποστολή θα διαρκέσει πάνω από 50-60 λεπτά), αλλά ταυτόχρονα τόσο εκτεταμένη, ώστε η χρήση οχημάτων να είναι σχεδόν επιβεβλημένη. Εδώ έρχεται και ένα βασικό κομμάτι της ταυτότητας του Toxic Commando, με τα οχήματα να λειτουργούν ως ο πέμπτος χαρακτήρας της ομάδας και να αριθμούν έξι στο σύνολο τους (Maverick, Grit, Thunder, Ambulance, Crest και Banshee) τα οχήματα που θα χρησιμοποιήσουμε στον τίτλο.

Αν και δεν υπάρχει κάποια σημαντική ποικιλία ανάμεσά τους, αποτελούν τα βασικά μέσα μεταφοράς αλλά και στις δύσκολες στιγμές κινητά οχυρά για την ομάδα, επιτρέποντας σε όλα τα μέλη να καλυφθούν στο εσωτερικό τους και να διασχίσουν ολόκληρες ορδές ζόμπι. Επιπλέον, η ομάδα ανάπτυξης, έχοντας εμπειρία από ένα άλλο franchise της, τα Mudrunners, έχει εισάγει διάφορες εκτάσεις γεμάτες με λάσπη ή μεγάλες ανηφορικές κλίσεις, όπου η οδήγηση δυσχεραίνεται, απαιτώντας να χρησιμοποιήσουμε τα βίντσι για να ρυμουλκήσουμε τα οχήματά μας.

Φυσικά, τα ζητήματα της λάσπης και της οδήγησης παραμένουν σε αυστηρά arcade πλαίσια, απαιτώντας πολύ απλές ενέργειες για να ξεπεραστούν τα διάφορα οδικά εμπόδια – μία επιλογή που συνάδει απόλυτα με τη φιλοσοφία του παιχνιδιού. Αν και τις περισσότερες φορές τα οχήματα δεν είναι κάτι περισσότερο από μεταφορικά μέσα (πράγμα άκρως ευχάριστο και ιδανικό για τη συσπείρωση της ομάδας), υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στις αποστολές.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η δράση απογειώνεται, έχοντας ουσιαστικά στο επίκεντρο κινούμενες βάσεις που πρέπει να προστατεύουμε, αλλά και να χρησιμοποιούμε ως σανίδες σωτηρίας. Όλα αυτά, με δεκάδες ζόμπι να ορμούν κατά πάνω μας, όπως ακριβώς τα θέλει η σχολή που τα προτιμά μανιασμένα και ασταμάτητα. Το “δεκάδες” βέβαια ίσως είναι μετριοπαθής χαρακτηρισμός, αφού υπάρχουν περιπτώσεις όπου η οθόνη πραγματικά πλημμυρίζει από ζόμπι, φτάνοντας τις πολλές εκατοντάδες σε ορισμένα set pieces.

Δεν γνωρίζουμε τι τρικ χρησιμοποιεί η Saber Interactive για να το καταφέρνει αυτό (σίγουρα η εμπειρία της από το World War Z βοηθάει τα μέγιστα), αλλά όλο αυτό το χάος που επικρατεί δεν δείχνει να ζορίζει στο ελάχιστο το hardware ενός απλού PS5 με την μηχανή γραφικών της Swarm Engine να είναι στα καλύτερα της. Πραγματικά, η εμφάνιση αυτών των ορδών είναι εντυπωσιακή, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι σε οπτικό επίπεδο το Toxic Commando τα πηγαίνει περίφημα. Μιλάμε φυσικά για κλασικά post-apocalyptic σκηνικά, αλλά η απόδοση είναι λεπτομερής ακόμη και στο quality mode, μεταφέροντας ελκυστικά κατεστραμμένα τοπία και καλοσχεδιασμένες εχθρικές οντότητες, παρότι αυτές εμφανίζονται σε τεράστιους αριθμούς.

Επιστρέφοντας στα επίπεδα και στο κομμάτι του multiplayer, παρόλο που οι αποστολές ακολουθούν τα γνωστά μοτίβα “μάζεψε τα αντικείμενα και μετέφερέ τα εκεί”, “ενεργοποίησε τους συγκεκριμένους διακόπτες”, η Saber Interactive καταφέρνει και πάλι να στήσει ενδιαφέρουσες στιγμές, ειδικά στο τέλος. Κάθε τελική αναμέτρηση με τις ορδές, είτε χρειάζεται να προστατέψουμε κάτι (π.χ. τη βάση προς το τέλος) είτε απλώς να κρατηθούμε στη ζωή για λίγο ακόμη, έχει τη δική της ξεχωριστή πινελιά που την κάνει να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες.

Δεν είναι, ωστόσο, όλα θετικά και ρόδινα. Οι χάρτες, παρότι προσφέρουν ελευθερία κινήσεων, είναι σε μεγάλο βαθμό άδειοι. Η εξερεύνηση δεν επιβραβεύεται με κάτι ουσιαστικό και το μόνο που υπάρχει είναι μερικά αντικείμενα που ξεκλειδώνουν κρυμμένα κουτιά αλλού, δίνοντάς σας πρόσβαση σε τυχαίο και βαρύτερο οπλισμό. Αυτή είναι, ουσιαστικά, η μοναδική έξτρα δραστηριότητα που προσφέρει κάθε χάρτης.

Αναμφίβολα, η ύπαρξη των δευτερευουσών αποστολών ή έστω κάποιων απλών παράπλευρων (side quests) θα πρόσφερε μεγαλύτερη ποικιλία. Έτσι όπως είναι τώρα, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος να περιπλανηθεί κανείς στους χάρτες. Το γεγονός ότι κάθε αποστολή βασίζεται σε έναν και μοναδικό στόχο επηρεάζει αναπόφευκτα και το replayability του τίτλου, αφού δύσκολα κάποιος θα μπει ξανά σε ένα επίπεδο γνωρίζοντας από πριν κάθε του βήμα.

Ας κρατήσουμε όμως μια θετική πλευρά του gameplay και του πολύ καλού multiplayer, γιατί η συνολική εικόνα του παραμένει θετική. Αξίζει να σταθούμε στην απολαυστική αίσθηση των όπλων, είτε θερίζετε ολόκληρες ορδές είτε καθαρίζετε με precision headshots για να αραιώσετε γρήγορα το πλήθος. Η Saber Interactive προφανώς και φρόντισε ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι, προσφέροντας μια προσεγμένη συλλογή από συμβατικά όπλα. Το καθένα έχει τη δική του ξεχωριστή αίσθηση, αλλά όλα είναι εξίσου αποτελεσματικά στο να σας βγάζουν από τη δύσκολη θέση απέναντι στις ορδές των ζόμπι.

Multiplayer

Το multiplayer του τίτλου είναι σχεδιασμένο ως μια co-op εμπειρία για τέσσερις παίκτες η φίλους. Μπορείτε να δημιουργήσετε μια ομάδα με φίλους ή να χρησιμοποιήσετε το σύστημα matchmaking για να βρείτε άλλους παίκτες και να συνεργαστείτε. Η συνεργασία δεν είναι απλά μια επιλογή, αλλά το κλειδί για την επιβίωση. Θα χρειαστεί να σηκώνετε πεσόντες συμπαίκτες σας, να μοιράζεστε πυρομαχικά και να καλύπτετε ο ένας τον άλλον, ειδικά όταν δέχεστε επιθέσεις από παντού. Για όσους προτιμούν να παίξουν μόνοι, υπάρχει η δυνατότητα να ολοκληρώσουν τις αποστολές αποκλειστικά με bots, αλλά η εμπειρία δεν είναι καθόλου καλή.

Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του multiplayer είναι και η πλήρης υποστήριξη του crossplay. Ανεξάρτητα από την πλατφόρμα που προτιμά ο καθένας (PS5, Xbox Series X|S ή PC), μπορείτε να ενωθείτε και να παίξετε μαζί. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να δημιουργήσετε ιδιωτικά lobby αποκλειστικά με τους φίλους σας, χωρίς κανέναν περιορισμό ως προς την κονσόλα που χρησιμοποιεί ο καθένας.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Στον τεχνικό τομέα, όπως συμβαίνει με όλους τους τίτλους αυτής της γενιάς, έτσι και εδώ έχουμε δύο modes: το Performance και το Quality. Στο Performance έχουμε την κλασική απόδοση των 1080p με σταθερά 60fps, χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Στο Quality mode, από την άλλη, συναντήσαμε κάποια θέματα με bugs, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο.

Κάπου εδώ αξίζει να σχολιάσουμε και το εξαιρετικό soundtrack του τίτλου, φτιαγμένο σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον John Carpenter, ο οποίος παραμένει πιστός στις αγαπημένες του synth συνθέσεις. Τα κομμάτια συνοδεύουν άψογα τα post-apocalyptic περιβάλλοντα και δίνουν τον παλμό τόσο στις πιο έντονες συγκρούσεις όσο και στις πιο ήρεμες περιηγήσεις, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας του παιχνιδιού.

Επίλογος

Ας μην επεκταθούμε άλλο. Υπάρχουν παιχνίδια που εξ αρχής γνωρίζεις τι ακριβώς προσφέρουν και το Toxic Commando ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία. Αξίζει, ωστόσο, να το ξεκαθαρίσουμε για τελευταία φορά: ο τίτλος είναι μια εμπειρία σχεδιασμένη για τετραμελείς παρέες (ίσως και τρεις, αν είστε δεμένη ομάδα). Αν περιμένετε να σας συγκινήσει ως solo εμπειρία, μάλλον θα απογοητευτείτε.

Κλείνοντας, το παιχνίδι της Saber έχει ένα ξεκάθαρο ατού αλλά και ένα εξίσου ξεκάθαρο μειονέκτημα. Από τη μία, η “μία και έξω” λογική του δύσκολα θα σας κάνει να ξαναγυρίσετε στα ίδια επίπεδα, εκτός κι αν ανήκετε σε εκείνη τη μειοψηφία που κυνηγάει τα τρόπαια της ανώτερης δυσκολίας. Από την άλλη, όσο διαρκεί, προσφέρει απλόχερα αυτό που υπόσχεται: αδρεναλίνη, καλοστημένα σκηνικά που λειτουργούν, ασταμάτητο γέλιο με τους φίλους σας και μια ανάλαφρη αίσθηση road trip, που του δίνει τον δικό του χαρακτήρα μέσα σε ένα είδος γεμάτο κλισέ.

Το John Carpenter’s Toxic Commando κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου 2026 από την Focus Entertainment και την ομάδα ανάπτυξης Saber Interactive. Ο τίτλος είναι διαθέσιμος για τα PlayStation 5, Xbox Series X/S και PC. Το review βασίστηκε στην έκδοση του παιχνιδιού για το PlayStation 5.

Ευχαριστούμε θερμά την Enarxis Dynamic Media για την παραχώρηση του key code για τις ανάγκες του review.