GTA VI: Η επιτομή της gaming εμπειρίας!

Ίσως αρκετοί από εσάς να έχετε πέσει κάποια στιγμή πάνω σε κάποιο άρθρο που αναλύει την συμπεριφορά και την ψυχοσύνθεση του ανθρώπινου είδους υπό τις συνθήκες που ορίζει η καθημερινότητα. Ξέρετε, εκείνο το άρθρο που μας παρομοιάζει ως χάμστερ σε έναν μεγάλο τροχό; Ε λοιπόν φιλαράκια μου, αυτός ο μεγάλος τροχός σε πολύ λίγες μέρες θα πάψει να γυρνάει, η εργασιακή αποδοτικότητα θα βαρέσει κόκκινα, τα τμήματα HR θα προσπαθούν να αποφύγουν τα αιτήματα για αναρρωτικές όπως ο Neo απέφευγε σφαίρες στο Matrix και η παγκόσμια οικονομία αναμένεται να καταγράψει την 19η Νοεμβρίου 2026 ως την πιο μαύρη ημέρα ύστερα από το κραχ του 1929. Σας ακούγεται υπερβολικό; Αν είστε από αυτούς που απάντησαν «όχι», είναι ίσως γιατί ξέρετε πως αυτό που αναμένεται να ζήσει η gaming κοινότητα δεν θα περιοριστεί στα στεγανά του launch ενός πολύ μεγάλου τίτλου.

Μου φαίνεται σαν ψέμα το ότι όλοι μας μπορούμε πλέον να πούμε πως το «Grand Theft Auto VI» είναι γεγονός! Σπάω ειλικρινά το κεφάλι μου για να μπορέσω να φέρω στο νου μου κάποια άλλη περίπτωση όπου ένα προϊόν ψυχαγωγίας θα κατάφερνε όχι μόνο να φέρει τέτοιο tsunami ενθουσιασμού, αλλά και να βάλει κυριολεκτικά φρένο στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Ίσως περιπτώσεις ταινιών όπως το «Endgame» ή το Episode 7 του Star Wars να έρχονταν κάπως κοντά σε σύγκριση, όμως την ταινία τη ζεις μία φορά, συγκριτικά με μία αχανή gaming περιπέτεια. Δύο παρατάσεις και 13 χρόνια αναμονής λοιπόν, μας έφεραν επιτέλους στο κατώφλι ενός τίτλου που δεν μπορεί να ενταχθεί καν στην κατηγορία των ΑΑΑ παιχνιδιών. Γιατί πολύ απλά είναι κάτι παραπάνω από αυτά. Έτσι ούτως ή άλλως μας έχει συνηθίσει η Rockstar τα τελευταία χρόνια. Μπορεί τα remakes του «Bully», του «Manhunt» και του «Midnight Club» να μην τα δούμε ποτέ, όμως όταν μιλάμε για «Red Dead Redemption» και «Grand Theft Auto» ξέρουμε πως δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα λιγότερο από την τελειότητα. Πριν λοιπόν απομονωθείτε για ημέρες από φίλους, συγγενείς και συνεργάτες, ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στο πως ένα παιχνίδι με «Κλέφτες και Αστυνόμους» έδωσε ταυτότητα στο franchise όπως το γνωρίζουμε σήμερα, αλλά και τι μπορούμε να περιμένουμε από την επιστροφή μας στο ηλιόλουστο Μαϊάμι στις 19 Νοεμβρίου.

Θα πάμε 29 χρόνια πίσω λοιπόν, όταν το δημιουργικό studio της Rockstar North, υπό την επωνυμία DMA Design τότε, θα λανσάρει τον πρώτο τίτλο του franchise, του οποίου η σύλληψη ήταν πολύ διαφορετική από το τελικό αποτέλεσμα. Το αρχικό game ονομαζόταν «Race & Chase», με τον παίκτη να αναλαμβάνει τον ρόλο ενός αστυνομικού που κυνηγάει εγκληματίες σε έναν ανοιχτό χάρτη με top-down προοπτική. Πολύ γρήγορα όμως χαρακτηρίστηκε βαρετό από τους play testers, οι οποίοι θεωρούσαν πολύ πιο διασκεδαστικό να πατάνε περαστικούς με το περιπολικό τους, παρά να ακολουθούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Έτσι λοιπόν οι ισορροπίες άλλαξαν. Όπως φυσικά και ο τίτλος. Το «Grand Theft Auto» όπως μαρτυρά και η κωδική ονομασία του στην γλώσσα του Νόμου, περιστρεφόταν γύρω από την κλοπή αυτοκινήτων κυρίως, αλλά έδινε την ελευθερία στον παίκτη να σημειώσει το υψηλότερο σκορ σε κάθε πίστα με όποιον τρόπο ήθελε. Είτε αυτό ήταν προκαλώντας καταστροφές και σκοτώνοντας πολίτες ή αναλαμβάνοντας αποστολές από εγκληματικά συνδικάτα. Προφανώς, σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις η αστυνομία θα βρίσκεται στο κατόπι σας. Όσο ολοκληρώνετε missions, επιβραβεύεστε με multipliers για το σκορ σας, επιπλέον ζωές, αλλά και πιο έντονη αστυνομική παρουσία. Κατά τη διάρκεια των levels βρίσκετε όπλα και αλεξίσφαιρα γιλέκα, τα οποία εάν πεθάνετε ή σας συλλάβουν, τα χάνετε μαζί με το multiplier που είχατε χτίσει. Αν εξαντλήσετε όλες τις ζωές σας, επιστρέφετε στην αρχή του level με άδεια χέρια. Το game ακολούθησε μία ιδιοφυή στρατηγική marketing στο Ηνωμένο Βασίλειο, με την ίδια την Rockstar να διαφημίζει την βιαιότητά του, κάτι που έκανε φυσικά τα media να αφηνιάσουν από οργή και κάθε πιτσιρικά της εποχής να θέλει απεγνωσμένα να παίξει το απόλυτο απαγορευμένο παιχνίδι. Win-win situation θα έλεγε κάποιος. Ούτως ή άλλως η κακή δημοσιότητα είναι η καλύτερη δημοσιότητα. Ο τίτλος μπορεί να μην έλαβε διθυραμβικές κριτικές, κυρίως λόγω των γραφικών που δεν είχαν να επιδείξουν κάτι ιδιαίτερο, όμως του αναγνωρίστηκε η ελευθερία που έδινε στον παίκτη, ο πολύ καλός ηχητικός τομέας που συμπεριελάμβανε την εναλλαγή μουσικών κομματιών, όπως και το ότι ήταν πολύ διασκεδαστικό. Από άποψη εσόδων, το «Grand Theft Auto» κατέρριψε κάθε προσδοκία, αποκομίζοντας 17εκ ευρώ μέσα σε έναν χρόνο κυκλοφορίας του στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πριν την κυκλοφορία του sequel, δύο χρόνια αργότερα, η Rockstar κυκλοφόρησε επίσης και δύο expansions που διαδραματίζονταν στο Λονδίνο την δεκαετία του ΄60.

Το βρετανικό studio κατάλαβε πολύ γρήγορα πως χτύπησε φλέβα χρυσού, και το 1999 θα κυκλοφορήσει το «Grand Theft Auto 2». Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, το sequel διαδραματίζεται στην φουτουριστική Anywhere City, εν αντιθέσει με τις τρεις πραγματικές τοποθεσίες του original. Νέες προσθήκες ήταν το σύστημα σεβασμού που είχαν τα συνδικάτα απέναντι στον παίκτη, όπως και τα interactions των οχημάτων και των περαστικών με το περιβάλλον. Μπορούσατε επίσης να τροποποιήσετε οχήματα, όπως και να αναλάβετε side missions τύπου οδηγός ταξί. Εισπρακτικά, το «GTA 2» τα πήγε εξίσου καλά, όμως στην γενικότερη αποδοχή του κόσμου ήταν μία ελαφρώς βελτιωμένη εκδοχή του προκατόχου του που δεν ρίσκαρε να καινοτομήσει.

Κάτι που αν μη τι άλλο έκανε όσο καλύτερα μπορούσε το 2001. Η κυκλοφορία του «Grand Theft Auto III» ήταν εκείνη που έθεσε γερά θεμέλια για να εδραιωθεί μεταγενέστερα το franchise στο μυαλό όλων ως ο κολοσσός που πλέον γνωρίζουμε. Περιγράφοντάς την ύπαρξή του με μία φράση που δεν χρησιμοποιούμε ιδιαίτερα στην Ελλάδα, θα έλεγα πως το «GTA III» έπρεπε να περπατήσει, έτσι ώστε το franchise εν τέλει να καταφέρει να τρέξει. Η πλήρης μετάβαση από την εναέρια top-down κάμερα στο τρισδιάστατο 3rd person action-adventure θα ήταν για πολλούς αρκετή για να κάνει το game να ξεχωρίσει. Όχι όμως για την Rockstar. Για πρώτη φορά έχουμε στα χέρια μας μία ιστορία με διαλόγους, in-game cutscenes και πολλούς αξιομνημόνευτους χαρακτήρες. O τίτλος διαδραματίζεται στην Liberty City (την εκδοχή της Rockstar για την Νέα Υόρκη ουσιαστικά), με πρωταγωνιστή της ιστορίας μας τον Claude, έναν εγκληματία που προδόθηκε από την κοπέλα του κατά την διάρκεια μιας ληστείας και πλέον αναζητά εκδίκηση. Η ελευθερία που διέκρινε ήδη τα προηγούμενα games είχε πλέον τον χάρτη για να λάμψει πραγματικά, με την Liberty City να είναι χωρισμένη σε τρία νησιά, και τον παίκτη να μπορεί να κινηθεί με αυτοκίνητα, μηχανές, ταξί, βανάκια, φορτηγά, ακόμα και πυροσβεστικά οχήματα. Η νέα κάμερα επέτρεπε στον παίκτη να πυροβολεί από τις πλαϊνές μεριές του οχήματός του, αλλά και να λοκάρει αυτόματα όταν σημάδευε ως πεζός. Ο Claude μπορούσε να τρέξει, να πηδήξει, να σκαρφαλώσει, να παίξει ξύλο με τα χέρια και να προκαλέσει όποιο είδος χάους μπορούσε χωρίς να περιορίζεται από γραμμικές αποστολές. Το περίφημο wanted level system με τα αστεράκια ήταν η ένδειξη για το πόσο την έχετε βάψει ουσιαστικά, με τις iconic οθόνες «busted» και «wasted» να γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας. Τις βασικές αποστολές της ιστορίας μπορούσατε να τις εκτελέσετε με τον δικό σας ρυθμό, καθώς η δομή του game περιστρεφόταν γύρω από την εξερεύνηση και την ελευθερία. Side missions όπως οδηγός ταξί, ασθενοφόρου ή περιπολικού προσέθεταν κατά πολύ στον παράγοντα διασκέδασης, αλλά έδιναν και ουσιαστικά rewards στον παίκτη. Είτε αυτό ήταν δωροδοκίες προς τους αστυνομικούς που έριχναν το wanted level, είτε δωρεάν ιατρική περίθαλψη κάθε φορά που βλέπατε τα ραδίκια ανάποδα. Ένα μεγάλο μείον του τίτλου είναι πως ο Claude δεν έχει καθόλου ατάκες. Αυτό τον καθιστά όχι απαραίτητα αντιπαθή, αλλά σίγουρα αδιάφορο, καθώς ο προσωπικότητά του αφήνεται εξ ολοκλήρου στην φαντασία του εκάστοτε παίκτη. Αρκετά χρόνια αργότερα, παλαιότερα στελέχη της Rockstar North δήλωσαν πως αυτό ήταν μία συνειδητή επιλογή του studio, καθώς οι τεχνικοί και οικονομικοί περιορισμοί της εποχής τους έκαναν να επενδύσουν περισσότερο στην δημιουργία του κόσμου και της ΑΙ των NPC’s.

Αποχωριζόμενοι λοιπόν την μουντίλα της Liberty City, το franchise θα μας μεταφέρει στο Μαϊάμι, με το «Grand Theft Auto: Vice City» να παίρνει την σκυτάλη το 2002 και να μας προσφέρει μία εκπληκτική gaming εμπειρία, εμπνευσμένη από τις ένδοξες μέρες των κουβανέζικων καρτέλ ναρκωτικών της δεκαετίας του ’80. O πρωταγωνιστικός ρόλος αυτή την φορά ανήκει στον Tommy Vercetti, o οποίος έχει βγει πρόσφατα από την φυλακή και εμπλέκεται σε ένα deal ναρκωτικών που δεν είχε ιδιαίτερα θετική κατάληξη για τον ίδιο. Με το πρώην αφεντικό του να είναι πλέον στο κατόπι του, θεωρώντας πως τον έχει προδώσει, ο Tommy θα συνεργαστεί με όποιον χρειάζεται για να επιβιώσει και να χτίσει την δική του αυτοκρατορία στην Vice City. To game έχει σαφέστατες επιρροές από hits της εποχής όπως το «Scarface» και το «Miami Vice», με τον σπουδαίο Ray Liotta να δίνει άλλο αέρα στην περσόνα του Tommy Vercetti. To design της πόλης ήταν πραγματικά χάρμα οφθαλμών. Οι ηλιόλουστοι αυτοκινητόδρομοι με τους φοίνικες, τα πολύχρωμα πουκάμισα, οι neon φωτισμοί στις ταμπέλες όταν έπεφτε το σούρουπο και συμμορίες Κουβανών, Αϊτινών και χαρλεάδων να παραμονεύουν παντού σε έναν χάρτη που αποτύπωνε άψογα τον χαρακτήρα του Μαϊάμι εκείνη την περίοδο. Το game εισήγαγε για πρώτη φορά την δυνατότητα οδήγησης πλεούμενων, όπως και την αγορά σπιτιών και επιχειρήσεων που χρησίμευαν ως safehouses. Τεχνικά, ήταν σίγουρα το πιο φιλόδοξο εγχείρημα της Rockstar μέχρι τότε, καθώς η πλειονότητα των animations ήταν καινούργια, με τη χρήση motion capture αλλά και stop-motion μεθόδων. Οι NPC’s ήταν περισσότεροι, σχεδιασμένοι με διπλάσια πολύγωνα και textures, ενώ στο ηχητικό σκέλος ηχογραφήθηκαν πάνω από 8000 γραμμές διαλόγου, όπως και πάνω από 9 ώρες μουσικής, που περιείχαν τα κομμάτια και τις ραδιοφωνικές διαφημίσεις. Το soundtrack του «Vice City» ούτως ή άλλως αποτελεί θέμα συζήτησης από μόνο του, με ορισμένες από τις κομματάρες που ακούγονται να περιλαμβάνουν καλλιτέχνες όπως οι Michael Jackson, Iron Maiden, Ozzy Osbourne και Motley Crue.

O τίτλος σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του στους κύκλους των gaming κριτικών, χάρη στην πολύ καλή ιστορία που στηρίχθηκε από αντίστοιχες ερμηνείες και στην action-adventure προσέγγιση που εξάλειψε πολλές από τις παθογένειες του «GTA III» και τις μετουσίωσε στην πληρέστερη εμπειρία ανεξέλεγκτου χάους.

Όπως όμως τα ρεκόρ υπάρχουν για να σπάνε, έτσι και αυτοί που βρίσκονται στην κορυφή πρέπει κάποια στιγμή να παραδώσουν το στέμμα τους σε κάποιον καλύτερο. Η βασιλεία του «GTA: Vice City» κράτησε 2 χρόνια, καθώς η Rockstar θα έφερνε στην κυκλοφορία το υπέρτατο δημιούργημά της, που θα έμελλε να της δώσει GOAT status στις εταιρείες παραγωγής και θα εδραιωνόταν ως η κορωνίδα των videogames για πάρα πολλά χρόνια. Θυμάμαι ειλικρινά σαν χθες τον 13χρονο εαυτό μου να πηγαίνει με την μητέρα του σε ένα κατάστημα βιντεοπαιχνιδιών καταμεσής των Χριστουγεννιάτικων διακοπών του 2004, για να αγοράσει ένα και μόνο game. Μόλις το εντοπίζω και το πιάνω στα χέρια μου, το δίνω στη μητέρα μου για να το δει. Και εκεί είναι που με πιάνει κρύος ιδρώτας και μου κόβονται τα γόνατα συνειδητοποιώντας τι αντίκριζε εκείνη την στιγμή. Μία γυναίκα αμφιβόλου ηθικής με τη γλώσσα έξω, 4 συμμορίτες σε ένα αμάξι να γαζώνουν κάποιον και την ένδειξη 18+ στην κάτω αριστερή μεριά. Για καλή μου τύχη, και επειδή η μάνα μου ήξερε πως έχω τα μυαλά βιδωμένα στο κεφάλι μου, μου έκανε εκείνα τα Χριστούγεννα το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα ποτέ να ζητήσω. Το «Grand Theft Auto: San Andreas» ήταν δίχως υπερβολή ένα gaming φαινόμενο που σε γράπωνε από τον λαιμό και δε σε άφηνε έως ότου να βιώσεις ότι είχε να σου προσφέρει ο απίστευτος κόσμος του. Η δράση αυτή την φορά μεταφέρεται για πρώτη φορά στις τρεις πόλεις του Los Angeles, San Francisco και Las Vegas ή όπως μας δίδαξε η Rockstar: Los Santos, San Fierro και Las Venturas. Πρωταγωνιστής μας είναι ο νεαρός Carl Johnson, ο οποίος επιστρέφει στο πατρικό του στο Los Santos ύστερα από μία 5ετη απουσία, για να παραστεί στην κηδεία της μητέρας του. Εκεί όμως το παρελθόν του θα έρθει εκ νέου να τον στοιχειώσει, με τον διεφθαρμένο μπάτσο Frank Tenpenny να αποτελεί έναν από τους βασικούς ανταγωνιστές του. Ο CJ λοιπόν, όπως τον μάθαμε και τον αγαπήσαμε, βρίσκει την γειτονιά της Grove Str να είναι στο έλεος εχθρικών συμμοριών και τους παλιούς του φίλους να μην είναι πεπεισμένοι για τον σκοπό της επιστροφής του. Η Rockstar αναφορικά με την δουλειά που έριξε στον συγκεκριμένο τίτλο δεν ξέρω αν έτριψε κάποιο μαγικό λυχνάρι ή πούλησε την ψυχή της στον Ακατανόμαστο, όμως κάθε πτυχή του ήταν απόλυτο hit στο 100%. Το «San Andreas» πρωτοπόρησε εισάγοντας μηχανισμούς RPG στο gameplay του. Ο CJ μπορούσε να γίνει υπέρβαρος αν έτρωγε πολύ, μπορούσε να πάει στο γυμναστήριο για να τα χάσει ή να μάθει παράλληλα πολεμικές τέχνες, μπορούσε να αγοράσει ρούχα από μία πολύ μεγάλη γκάμα επιλογών και όλα αυτά αντικατοπτρίζονταν σε real-time stats που καθόριζαν το sex appeal ή το σεβασμό που ενέπνεε. Τα όπλα είχαν stats και όσο τα χρησιμοποιούσατε σας έδιναν perks, όπως να τα κρατάτε και στα δύο χέρια ή περισσότερες σφαίρες. Τα οχήματα αντιστοίχως βελτιώνονταν στο χειρισμό όσο τα οδηγούσατε. Το στοιχείο που δεν είχαν μέχρι τότε κατακτήσει οι «GTA» τίτλοι ήταν ο αέρας, όμως αυτό έπαψε να υφίσταται με την έλευση του «San Andreas», καθώς μπορούσατε να πετάξετε ελικόπτερα, επιβατικά Βoeing 747, μαχητικά jets, ένα θρυλικό jetpack, ακόμα και βενζινοκίνητα αεροπλανάκια μινιατούρες (ας μη μιλήσουμε για τις αποστολές του Zero, ήταν μία πολύ σκοτεινή περίοδος της ζωή μου…) Για πρώτη φορά μπορείτε να έχετε όχι μόνο μία, αλλά έξι κοπέλες παρακαλώ, ορισμένες εκ των οποίων έχουν κομβικό ρόλο στο story, μπορείτε επίσης να κολυμπήσετε και να βουτήξετε στον βυθό για collectibles, μπορείτε να κάνετε πτώση με αλεξίπτωτο, να πάτε σε σχολές οδηγών, να τρέξετε με dirbikes στην εξοχή, να τρέξετε με αμάξια Nascar σε πίστα, να κουρευτείτε, να κάνετε tattoo, να ταγκάρετε με σπρέι, να κάνετε κόλπα με BMX σε skate park, να εξάγετε παράνομα αυτοκίνητα, να τζογάρετε στους κουλοχέρηδες σα να μην υπάρχει αύριο και να ψωνίσετε ιερόδουλες στο δρόμο που σας στραγγίζουν το πορτοφόλι ενώ κάνετε τα ακατανόμαστα μέσα στο αυτοκίνητο. ΟΥΦ!!! Έσκασα. Και δεν ξέρω καν αν τα είπα και όλα. Πέραν όλων αυτών των απίστευτων δραστηριοτήτων που χώρεσαν σε ένα παιχνίδι του 2004, το έταιρο απίστευτο ήταν ο κόσμος του. Η Rockstar δεν μας έδωσε μόνο τρεις διαφορετικές πόλεις με το χαρακτηριστικό τους στυλ, αλλά κυρίως μας έδωσε τους επαρχιακούς δρόμους και τις κωμοπόλεις που τις συνέδεαν. Αυτό ήταν η μαγκιά που έκανε το «San Andreas» αχανές και για τα δεδομένα της εποχής ήταν όντως. Οι πόλεις έδιναν την θέση τους σε πλαγιές με έλατα και πυκνή βλάστηση, χωράφια με παράνομες καλλιέργειες μαριχουάνας και αχανείς εκτάσεις ερήμου που έδιναν μια ποικιλομορφία που ποτέ δεν είχαμε ξαναδεί σε οποιονδήποτε τίτλο. Τα γραφικά του ήταν αλλού, με ακόμα πιο βελτιωμένα animations και έναν ηχητικό τομέα που προς καμία μας έκπληξη έπαιρνε ξανά 10 με τόνο. Το soundtrack για άλλη μια φορά αξιομνημόνευτο με ότι στυλ μουσικής θα μπορούσατε να φανταστείτε και εξαιρετικά voiceovers από βασικούς και μη χαρακτήρες. Στη τελική άμα έχεις Samuel Jackson να δίνει την φωνή στον κακό της υπόθεσης, πόσο λάθος μπορεί να πάει το game; Η Rockstar να πούμε σε αυτό το σημείο πως δεν μάσησε και προσέλαβε πραγματικά μέλη συμμοριών για να ηχογραφήσουν ατάκες, οι οποίοι μάλιστα έβαλαν και τα γέλια όταν είδαν τα κείμενα των σεναριογράφων. Πως μεταφράζεται λοιπόν ο αντίκτυπος που είχε το παιχνίδι που λεγόταν «GTA: San Andreas»; Παραμένει το δημοφιλέστερο σε πωλήσεις αντιτύπων στο PS2, με πάνω από 17εκ κομμάτια και αποτελεί ακόμα και σήμερα το πραγματικό blueprint για το πως έχει κάποιος έναν τίτλο GTA στο μυαλό του.

To 2008 ήταν μία χρονιά όπου το gaming είχε περάσει αισίως στην νέα γενιά κονσολών και το «GTA» προφανώς και δεν θα έμενε πίσω. Η κυκλοφορία του «Grand Theft Auto IV» μας γυρνάει ξανά πίσω στην Liberty City, με πρωταγωνιστή έναν απόστρατο βετεράνο που έρχεται από την Ανατολική Ευρώπη, τον Niko Bellic. O Bellic καταφθάνει λοιπόν στο Μανχάταν προς αναζήτηση του αμερικανικού ονείρου, αλλά και ενός άνδρα που πρόδωσε την μονάδα του πριν από 10 χρόνια. Γρήγορα βέβαια θα διαπιστώσει πως το όνειρο περισσότερο για εφιάλτη φαίνεται, κρίνοντας από τον τρόπο που ζει ο αφελής ξάδερφός του που του έταζε υποσχέσεις για μεγάλη ζωή. Η Rockstar στον συγκεκριμένο τίτλο αποφάσισε να ακολουθήσει μία πολύ προσγειωμένη προσέγγιση, αποδίδοντας μία πιο ρεαλιστική και οριακά καταθλιπτική θα έλεγα εικόνα της Νέας Υόρκης, με το story του να είναι εξαιρετικό και έναν πρωταγωνιστή που τουλάχιστον για εμένα δεν συνδεόταν εύκολα με τον παίκτη. Η οδήγηση υπέστη ολικό re-design με πολύ ρεαλιστικά physics, τα animations του Niko και των NPC’s φτιάχτηκαν εκ νέου από το μηδέν με πολύ εντυπωσιακά ragdoll εφέ και προστέθηκε επίσης cover shooting μηχανισμός για πρώτη φορά. Το online multiplayer που εισήγαγε το «GTA IV» λειτούργησε περισσότερο σαν επέκταση της single-player εμπειρίας και για αυτό τον λόγο δεν είδαμε ποτέ κάποια συνεργατικά modes. Η κυκλοφορία των δύο DLC με τίτλο «The Lost & Damned» και «The Ballad of Gay Tony» προσέθεσαν πολύ ωραίο background σε side χαρακτήρες του main game και έδεναν πολύ έξυπνα με τα γεγονότα της βασικής ιστορίας. Το «GTA IV» ήταν εν τέλει μία ακόμα επιτυχία για την Rockstar, με τις κριτικές να το εκθειάζουν κυρίως για το story του και το focus του στις ηθικές επιλογές των πρωταγωνιστών του.

Και επειδή μάλλον η συνταγή του «GTA IV» έπεσε κάπως βαριά σε μεγάλη μερίδα του κοινού, η Rockstar αποφάσισε να επαναφέρει το franchise στο Los Santos και στα εκτυφλωτικά φώτα της γκλαμουριάς του Hollywood. To «Grand Theft Auto V» που κυκλοφόρησε το 2013 εισήγαγε με το καλημέρα μία πολύ μεγάλη αλλαγή, η οποία δεν ήταν άλλη από την πρωταγωνιστική τριάδα του τίτλου. Ο Franklin, o Michael και ο Trevor προέρχονταν από εκ διαμέτρου αντίθετα backgrounds, όμως οι προσωπικές φιλοδοξίες του καθενός θα τους κάνει να συνεργαστούν, συνθέτοντας ένα παζλ χαρακτήρων που δένει αρτιότατα και είχε τρομερή χημεία. To sandbox στοιχείο του «GTA V» λάμπει πραγματικά, με τους NPC’s να είναι πιο απρόβλεπτοι από ποτέ και πάρα πολλά random encounters να σας εμφανίζονται από το πουθενά, δίνοντάς σας την αίσθηση ενός πραγματικά ζωντανού κόσμου. Ο χάρτης του επανήλθε στα standards του «San Andreas» με την μεγαλούπολη του Los Santos να συνυπάρχει εναρμονισμένα με ένα εκτεταμένο φυσικό τοπίο που εκτεινόταν από την κορυφή του βουνού Chiliad μέχρι υποθαλάσσια ναυάγια και από τις ερημικές πεδιάδες του Sandy Shores μέχρι το κρησφύγετο μίας αίρεσης που δεν υποδέχεται και πολύ φιλικά απρόσκλητους επισκέπτες. Η εναλλαγή των τριών χαρακτήρων γινόταν αρκετά γρήγορα με το πάτημα ενός κουμπιού, με τη φόρτωση του περιβάλλοντος σε real-time χρόνο να είναι αρκούντως εντυπωσιακή για το hardware της εποχής. Το customization τόσο των χαρακτήρων, όσο και των οχημάτων είναι καλύτερο από ποτέ, με τον χειρισμό των οχημάτων να γυρνάει σε κάπως πιο arcade προσανατολισμό συγκριτικά με τον προκάτοχό του. Οι αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στους πρωταγωνιστές μπορούν να γίνουν και σε φάση free-roam, με τις αποστολές να είναι σχεδιασμένες είτε ατομικά, είτε συνδυάζοντας 2 εξ αυτών ή και όλους. Ένα βασικό μοτίβο που τις διακρίνει είναι η προετοιμασία και η εκτέλεση ληστειών τύπου «Ocean’s 11». Αυτό όμως που έκανε ίσως περισσότερο από όλα το «GTA V» να ξεχωρίσει και να γεφυρώσει θα λέγαμε το κενό της αναμονής στο ενδιάμεσο ήταν η πλατφόρμα του «GTA: Online». To συγκεκριμένο mode φτιάχτηκε με PvE φιλοσοφία με τους παίκτες να συνυπάρχουν τόσο με άλλους παίκτες, όσο και με NPC’s. Το αν θα συνάψουν συνεργασίες με άλλους ή θα σολάρουν μόνοι στην εγκληματική τους καριέρα είναι καθαρά δική τους επιλογή. Tα modes που προσφέρει ποικίλουν. Από deathmatches και αγώνες ταχύτητας, μέχρι και επικές ληστείες με ακραία rewards, όπως ιπτάμενες μηχανές και άρματα μάχης. Η Rockstar υποστήριξε το συγκεκριμένο mode από την πρώτη μέρα κάτι που την βρήκε κερδισμένη σε πραγματικά ακραίο βαθμό χάρη στα microtransactions με πραγματικά χρήματα. Η επιστροφή στο Los Santos ήρθε με μία ιστορία που ήταν κάπως πιο flat και πιο safe συγκριτικά με προγενέστερα entries, όμως μία αξιοσημείωτη αναφορά πρέπει να γίνει στην ηθοποιάρα που λέγεται Steven Ogg και μας χάρισε τον πιο τρελαμένο ψυχάκια που έχουμε δει ποτέ σε game.

Και ερχόμαστε αισίως στο παρόν. Είναι 2026 και μου φαίνεται ήδη σαν ψέμα το ότι έχω ήδη δει δεκάδες posts με παίκτες να έχουν κάνει pre-load το game και να περιμένουν όσο τίποτα άλλο την 19η Νοεμβρίου για να πατήσουν Play. Αισθάνομαι σα να παίζω Sims και ο χαρακτήρας μου να βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα μεγάλο milestone της ζωής ή της καριέρας του. Πάμε λοιπόν να δούμε γιατί αυτό το game θα βάλει σε παύση τις ζωές όλων μας στο προσεχές μέλλον. Το «Grand Theft Auto VI» διαδραματίζεται στην Vice City του σήμερα και για πρώτη φορά δίνει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ένα ζευγάρι κακοποιών. Ο Jason Duval και η Lucia Caminos δίνουν εκ πρώτης όψεως vibes Bonnie & Clyde, όμως η σχέση τους φαίνεται πως θα δοκιμαστεί πολλές φορές μέσα στο game, δεδομένου πως η Lucia είναι μία πολύ εκρηκτική προσωπικότητα, σε αντίθεση με τον Jason που είναι πιο χαμηλών τόνων και δεν προτιμά τις εντάσεις. Η εναλλαγή χαρακτήρων θα ακολουθεί το format που είδαμε στο «GTA V», με τον εκάστοτε πρωταγωνιστή να ακολουθεί το δικό του πρόγραμμα όταν δεν τον χειρίζεστε. Θα μπορείτε να οργανώσετε ληστείες μαζί ή ο καθένας να αναλάβει ένα συγκεκριμένο κομμάτι. Ένα κομβικό σημείο για το οποίο είχε αναρωτηθεί πάρα πολύς κόσμος, είναι το αν η σχέση του Jason και της Lucia θα παίξει ρόλο στην τελική έκβαση του story. Η απάντηση είναι πως όχι. Μπορείτε να επενδύσετε περισσότερο επάνω στη σχέση τους ώστε να τείνει προς τον ερωτικό και όχι τον επαγγελματικό τομέα, όμως όπως όλα δείχνουν, το φινάλε θα τους βρει μαζί με ότι αυτό συνεπάγεται. Η αλληλεπίδρασή σας προφανώς και χτίζεται περισσότερο εκτός αποστολών. Τα RPG στοιχεία που πρωτοείδαμε στο «San Andreas» φαίνεται πως κάνουν δυναμικό comeback, με τους ήρωές μας να έχουν stats και να αλλάζουν τη σωματοδομή τους μέσω του γυμναστηρίου και άλλων αθλητικών δραστηριοτήτων, όπως κολύμπι και καταδύσεις. Και μη νομίζετε πως θα είναι οι μόνες, καθώς έχουμε ήδη ως επιβεβαιωμένες τους αγώνες motocross και αυτοκινήτων, εξερεύνηση των βάλτων με airboat, ψάρεμα, πτώση με αλεξίπτωτο, θαλάσσια σπορ με jet ski και kayak, αλλά και wrestling. Άλλα στοιχεία που θα ενισχύουν αυτό το role-playing κομμάτι είναι τα random μηνύματα που θα λαμβάνατε και σε μία κανονική σχέση του τύπου: «Κλείδωσες πριν φύγεις;» ή «Πάω για ύπνο, καληνύχτα.» Το αν θα απαντήσετε ή όχι θα έχει και το ανάλογο αντίκτυπο στη σχέση σας. O Jason και η Lucia θα ζουν στο ίδιο safehouse, το οποίο όμως θα λειτουργεί στα πρότυπα των camps του «Red Dead Redemption 2» με αρκετούς NPC’s να έχουν πρόσβαση. Αντίστοιχα, εκεί θα μπορείτε να αλλάξετε την εμφάνιση σας με νέα ρούχα και κουρέματα. Να σημειωθεί πως τα μαλλιά σας δεν θα μεγαλώνουν φυσικά όπως στο «RDR2». Tα γκαράζ θα μπορούν να φιλοξενήσουν περισσότερα οχήματα του ενός, με το πορτμπαγκάζ να είναι αποθηκευτικός χώρος για ρούχα, μεταμφιέσεις και όπλα. Εννοείται πως τα καταστήματα ρούχων και τα κουρεία δεν θα λείψουν με πολλά τεμάχια ρουχισμού και κουρέματα να είναι exclusive σε συγκεκριμένες περιοχές του game. To customization και των δύο ηρώων θα είναι πιο πλούσιο από ποτέ, καθώς μετά από χρόνια επανέρχονται τα tattoos, ενώ θα δούμε και piercings. O αχανής χάρτης της κομητείας Leonida που θα μας φιλοξενήσει φημολογείται πως θα είναι διπλάσιος του «RDR2», όμως κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα. Το μόνο που γνωρίζουμε δια στόματος του studio co-head της Rockstar North, Rob Nelson, είναι πως θα είναι «πολύ μεγάλος». Kάθε τμήμα των περιοχών που επισκέπτεστε θα διακρίνεται από τους κατοίκους του ή ακόμα και την άγρια ζωή που μένει εκεί. Ο κόσμος θα σας επιβραβεύει με τον δικό του μοναδικό τρόπο αν τον εξερευνήσετε χωρίς να ακολουθείτε waypoints. Τα random events εννοείται πως θα υπάρχουν παντού, ενώ αν κάποια στιγμή βαριέστε να πάτε για εξορμήσεις, μπορείτε να χαζέψετε στο κινητό σας, το οποίο δεν θα υπάρχει απλά για να καλείτε κόσμο. Αντίθετα, πλέον αποτελεί οργανικό μέρος του χαρακτήρα σας. Θα μπορείτε να παρακολουθήσετε feeds από social media, τα οποία ίσως και να σας αφορούν, αλλά και να έχετε δικό σας προφίλ. Ξεχάστε απλά το ποστάρισμα φωτογραφιών. Είστε καταζητούμενοι στην τελική, μην το ξεχνάτε. Η αλληλεπίδρασή σας με τους NPC’s θα γίνεται με παρεμφερή τρόπο όπως στο «RDR2», όπου θα μπορείτε να τους σημαδέψετε και να ξεκλειδώσετε μία σειρά επιλογών διαλόγου. Με τον ίδιο τρόπο θα μπορείτε επίσης να κρυφακούτε διαλόγους, απλά προσέξτε γιατί αν σας πάρουν χαμπάρι θα αντιδράσουν και με το ανάλογο σιδερικό. Μέσω αυτού του interaction θα μπορείτε να ξεκλειδώσετε ευκαιρίες για ληστείες ή κρυφές πληροφορίες. Το game εισαγάγει παράλληλα κι ένα Focus skill για να σας βοηθήσει να εντοπίσετε συγκεκριμένα αντικείμενα ή να αποφύγετε αστυνομικούς. Θα μπορείτε επίσης να μελετήσετε τα ζώα που θα βλέπετε στην φύση με την δυνατότητα κυνηγιού να μην είναι επιβεβαιωμένη. Αναφορικά τώρα για το πως να βγάλετε λεφτά, τρόποι υπάρχουν πολλοί. Πέρα από τις κλασσικές ληστείες σε μικρά μαγαζάκια, μπορείτε να κλέβετε και να μεταπωλείτε αυτοκίνητα, αλλά και να διαρρήξετε τράπεζες. Αυτές οι δραστηριότητες εμπεριέχουν πάντα τον παράγοντα του ρίσκου, καθώς μία γρήγορη προσέγγιση θα σας αποφέρει μεν λιγότερα κέρδη, αλλά μηδενική αλληλεπίδραση με τον Νόμο, ενώ μία πιο μελετημένη στρατηγική που θα αποφέρει το μάξιμουμ του κέρδους μπορεί να σας καθυστερήσει, προσελκύοντας περισσότερους αστυνομικούς γύρω από την περιοχή του εγκλήματος. Τα κλεμμένα αγαθά πρέπει να δοθούν πρώτα σε μεσάζοντες, ώστε να μετουσιωθούν σε μετρητά ή ακόμα και σε πολύτιμες πληροφορίες για μία μεγάλη ληστεία. Επίσης, για πρώτη φορά η κλοπή αυτοκινήτων δεν θα είναι τόσο απλή. Τα κλειδωμένα αμάξια έχουν συγκεκριμένο tier list ασφάλειας ανάλογα με την αξία τους. Στο κινητό σας θα αποκτήσετε σε μεταγενέστερο στάδιο της ιστορίας μία εφαρμογή που θα σας επιτρέπει να δείτε εάν το αυτοκίνητο έχει ηλεκτρονικό κλείδωμα ή tracker παρακολούθησης. Εννοείται προφανώς πως ένα χτυπημένο αμάξι δεν θα σας αποφέρει τα επιθυμητά έσοδα όταν θα πάτε να το πλασάρετε στον μεσάζοντά σας. Τα αμάξια για πρώτη φορά έχουν health bar, αλλά και μετρητή βενζίνης, οπότε επιλέξτε προσεκτικά την διαδρομή σας. Αυτό φέρνει στο παιχνίδι του ρεαλισμού και τους στενότερους δρόμους που έχουν σχεδιαστεί έτσι για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Αν μια οποιαδήποτε δουλειά στραβώσει, τότε θα έχετε να αντιμετωπίσετε το ανανεωμένο wanted system του τίτλου. Αρχικά, τα 5 αστεράκια γίνονται ξανά 6 και ειλικρινά δε θέλω να σκέφτομαι τι μας περιμένει αν φτάσουμε σε αυτό το level. Το σύστημα εντοπισμού σας είναι πιο λεπτομερές και οργανωμένο με νέα εικονίδια να εμφανίζονται κάτω από το wanted level, με ενδείξεις που αντιστοιχούν στην περιγραφή του προσώπου σας, τα ρούχα σας, περιγραφή του οχήματός σας, ακόμα και αν ενεργείτε ως ζευγάρι ή όχι. Η καταδίωξη ενεργοποιείται όταν κάποιος NPC σας αναφέρει στις Αρχές ή αν καταγραφείτε να παρανομείτε από κάμερα κλειστού κυκλώματος. Όσο προσπαθείτε να ξεφύγετε, μία νέα αλλαξιά ρούχων ή αυτοκινήτου μπορεί να κάνει την διαφορά, όπως επίσης στο να πείτε στο ταίρι σας να χωριστείτε, ώστε να τραβήξετε πάνω σας την προσοχή. Το πιστολίδι μέσα από το αυτοκίνητο είναι ανασχεδιασμένο δίνοντας σας την ελευθερία να επιλέγετε άμεσα αν θέλετε να είστε πίσω από το τιμόνι ή αν θα πυροβολείτε για να καθυστερήσετε τους διώκτες σας. Ακόμα και η διαφυγή με τα πόδια αναμένεται να είναι μέσα στην αδρεναλίνη, με τα animations τρεξίματος, σκαρφαλώματος και cover shooting να προσφέρουν μία πολύ smooth εμπειρία. Σε περιπτώσεις εμπλοκής, μπορείτε να πυροβολήσετε μόνο για να τραυματίσετε αν το επιλέξετε σημαδεύοντας χέρια ή πόδια, ή ακόμα και το όπλο του αντιπάλου σας. Είτε πάντως βρίσκεστε εν κινήσει, είτε με τα πόδια, θα ανακαλύψετε σύντομα πως τα καρφιά στον δρόμο και οι αστυνομικοί σκύλοι αντίστοιχα μπορούν να σας φέρουν επιπλέον προβλήματα. Το game θα περιλαμβάνει ένα μηχανισμό αντίστοιχο του Dead Eye από το «RDR2» όπως και το Criminal Profile, το οποίο θα λειτουργεί κατ’ αντιστοιχία με το honor system. Ας πιάσουμε τώρα λίγο τον τεχνικό τομέα, οπού πολλά από αυτά που θα ακούσετε θα σας φανούν ακραία, αλλά βέβαια μιλάμε για την Rockstar, οπότε για εκείνους είναι μια απλή Τρίτη. Οι εσωτερικοί χώροι έχουν αυξηθεί στο 10πλάσιο συγκριτικά με προηγούμενα releases, τα animations που αφορούν μόνο τους NPC’s υπολογίζονται γύρω στις 600.000 με τους developers παράλληλα να έχουν φτιάξει ένα matrix συμπεριφορών, συναισθημάτων και αντιδράσεων για τον καθένα. Ο κύκλος ημέρα και νύχτας θα διαρκεί πολύ περισσότερο, με τη διάρκεια 1 in-game ώρας να υπολογίζεται περίπου σε 1,5 λεπτό πραγματικού χρόνου. Το σύστημα καιρικών συνθηκών αναμένεται πολύ εντυπωσιακό με ομάδες προγραμματιστών να δουλεύουν αποκλειστικά μόνο σε αυτό, δίνοντας μας ένα περιβάλλον που θα αλλάζει συνεχώς και θα περιλαμβάνει ακόμα και ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως καταιγίδες και ανεμοστρόβιλους. Ο σχηματισμός των συννέφων στον ουρανό επίσης, θα καθορίζεται από την κατεύθυνση του ανέμου, την υγρασία και την εποχή. Αυτό επηρεάζει τις αντιδράσεις των NPC’s που θα τρέξουν να καλυφθούν, όπως φυσικά και την κίνηση των ιπτάμενων οχημάτων που σίγουρα θα σας προκαλέσει προβλήματα στο πιλοτάρισμα αν μαίνεται κάποιος τυφώνας έξω. Σημειώστε επίσης πως το game έχει κανονικότατο δίκτυο ΜΜΜ, με τρένα και λεωφορεία που λειτουργούν υπό συγκεκριμένο ωράριο. Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ λίγο στην δομή του βασικού story, το οποίο σας δίνει κίνητρο να εξερευνήσετε πρώτα τον κόσμο και να μην ρίχνετε τόσο πολύ το βάρος στις main αποστολές. Αυτό θα κάνει την εμπειρία του παίκτη πιο φυσική και η εξέλιξη της δράσης δεν θα σας αναγκάζει να παίζετε συνεχώς την επόμενη αποστολή για να δείτε πως θα εξελιχθεί το παρακλάδι μίας ιστορίας. Το sandbox στοιχείο των αποστολών θα ευνοεί κατά πολύ την επανάληψή τους, καθώς δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος ολοκλήρωσης, πέραν του γεγονότος ότι ορισμένες εκβάσεις αποστολών μπορεί να μην αρέσουν στο άλλο σας μισό.

Λοιπόν αδέρφια αυτό ήταν. Τα είπα και ξεθύμανα. Η Παρασκευή που μας έρχεται θα με βρει να εργάζομαι remote και μόλις πάει 17:30 έχω σβήσει φώτα, έχω κατεβάσει ρολά, έχω βάλει ταμπελάκι έξω από την πόρτα μου που θα λέει «Κλειστό λόγω κατεδαφίσεως» και απλά θα λιώσω σε αυτό το έπος που περιμένει να βιώσει όλος ο πλανήτης. Δε ξέρω αν θα τα πούμε σε κάποιο κλαμπάκι, αν θα ιδωθούμε στη παραλία του Miami ή αν θα πετάμε μονοδόλαρα προς έναν κάθετο στύλο, όμως εύχομαι αυτό το υπέροχο ταξίδι στη Vice City που θα ζήσουμε όλοι παρέα να το συζητάμε για πάρα πολύ καιρό.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο πατέρας μου, μου έφερε το SEGA Master System από την Αγγλία. Το μικρόβιο του gamer μπήκε για τα καλά μέσα μου με χιλιάδες ώρες από αγαπημένους ήρωες να μου χαρίζουν εμπειρίες και δυνατές αναμνήσεις. Το χόμπι συνεχίζεται στις σελίδες του InsertCoin και όχι μόνο. Cya around ;)

No comments

Αφήστε μια απάντηση