Η Supermassive Games επιστρέφει με το Directive 8020, το οποίο είναι πιο φιλόδοξο και κινηματογραφικό κεφάλαιο της σειράς, The Dark Pictures Anthology. Εδώ η εταιρεία εγκαταλείπει τα γνωστά haunted houses, που είχαμε εξερευνήσει στους προηγούμενους τίτλους και μας μεταφέρει στο βαθύ διάστημα, σε μια αποστολή επιβίωσης, που θυμίζει αρκετά κλασικά sci-fi horror έργα, όπως το Alien και το The Thing.

Ο τίτλος δεν προσπαθεί να τρομάξει τον παίκτη, μέσα από jump scares, αντίθετα, επενδύει στην αίσθηση της απομόνωσης, στην καχυποψία μεταξύ των χαρακτήρων και στον συνεχή φόβο, πως η απειλή βρίσκεται οπουδήποτε. Είναι όμως όλα αυτά ικανά να κάνουν το παιχνίδι να ξεχωρίσει ως ένα από τα πιο ώριμα και ατμοσφαιρικά παιχνίδια που έχει δημιουργήσει ποτέ η Supermassive Games;

Ιστορία

Η ιστορία του Directive 8020 ακολουθεί το πλήρωμα του διαστημοπλοίου Cassiopeia, το οποίο ταξιδεύει προς έναν νέο πλανήτη με σκοπό την επιβίωση της ανθρωπότητας. Όπως συμβαίνει όμως σε κάθε καλό sci-fi horror σενάριο, η αποστολή σύντομα μετατρέπεται σε εφιάλτη, όταν το πλήρωμα έρχεται αντιμέτωπο με μια άγνωστη εξωγήινη απειλή ικανή να μιμείται ανθρώπους.

Αυτό είναι και το πιο δυνατό στοιχείο της αφήγησης. Το παιχνίδι καταφέρνει να δημιουργήσει μια συνεχή αίσθηση αβεβαιότητας. Δεν ξέρει κανείς ποιος λέει αλήθεια, ποιος έχει μολυνθεί και ποιος μπορεί να στραφεί εναντίον της ομάδας, ανά πάσα στιγμή. Η παράνοια γίνεται βασικό κομμάτι της εμπειρίας και αρκετές αποφάσεις αποκτούν πραγματικό βάρος, καθώς συχνά θα πρέπει να αποφασίσουμε ποιον να εμπιστευτούμε, χωρίς όμως να γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες.

Οι χαρακτήρες, σε γενικές γραμμές είναι πιο καλογραμμένοι σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους της ανθολογίας. Υπάρχουν ξεκάθαρες προσωπικότητες, εντάσεις και διαφορετικά κίνητρα μέσα στην ομάδα, βοηθώντας έτσι σημαντικά στο immersion. Αντιθέτως, ορισμένοι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν αποκτούν τον απαραίτητο χρόνο ανάπτυξης, με αποτέλεσμα κάποιες δραματικές σκηνές να μην έχουν πάντα το συναισθηματικό impact που θα μπορούσαν.

Το pacing ξεκινά εξαιρετικά δυνατά, ειδικά στην αρχή, όπου το μυστληριο και η ατμόσφαιρα κυριαρχούν. Όμως, όσο προχωρά η ιστορία, η αφήγηση παρουσιάζει μικρές κοιλιές, με ορισμένες σκηνές, να επαναλαμβάνουν παρόμοια μοτίβα έντασης. Αλλά προς το τέλος η ιστορία επανέρχεται δυναμικά. προσφέροντας έντονες στιγμές και αρκετές σημαντικές επιλογές, που μπορούν να αλλάξουν δραστικά την κατάληξη.

Gameplay

Σε επίπεδο gameplay, το Directive 8020 ακολουθεί τη γνωστή cinematic φόρμουλα της Supermassive Games. Ο πυρήνας της εμπειρίας βασίζεται στις επιλογές διαλόγων, στα quick time events, στην εξερεύνηση και στις αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα την επιβίωση των χαρακτήρων.

Η σημαντικότερη αλλαγή αυτή τη φορά, είναι πως η μεγαλύτερη έμφαση, έχει δοθεί στο stealth gameplay. Υπάρχουν αρκετές σκηνές, όπου θα πρέπει να αποφύγουμε εχθρούς, να κινηθούμε αθόρυβα ή ακόμα και να χρησιμοποιήσουμε το περιβάλλον, για να επιβιώσουμε. Αυτό προσθέτει μεγαλύτερη ένταση και αλληλεπίδραση, σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Αλλά, τα steakth mechanics παραμένουν αρκετά απλοϊκά.

Η AI των εχθρών συχνά μοιάζει προβλέψιμη, ενώ τα stealth sections, αρχίζουν να γίνονται επαναλαμβανόμενα, μετά από κάποιο σημείο. Παρότι δεν καταστρέφουν την εμπειρία, δεν καταφέρνουν να αποκτήσουν το βάθος ή την πολυπλοκότητα που θα περιμέναμε από ένα σύγχρονο horror τίτλο.

Εκεί που το παιχνίδι δείχνει το δυνατό του σημείο, είναι στις επιλογές και στις συνέπειες. Πολλές αποφάσεις έχουν σοβαρό αντίκτυπο, όχι μόνο στις σχέσεις των χαρακτήρων, αλλά και στην εξέλιξη της ιστορίας. Το νέο σύστημα “Turning Points”, λειτουργεί θετικά, καθώς μας επιτρέπει να γυρίσουμε σε κρίσιμες στιγμές, χωρίς να χρειάζεται να ξαναπαίξουμε ολόκληρο το chapter. Πραγματικά αυτό σώζει ζωές, στην κυριολεξία.

Επίσης, το replayability είναι ιδιαίτερα υψηλό, καθώς υπάρχουν πολλαπλά endings, διαφορετικές εκβάσεις και πολλές μικρές διαφοροποιήσεις στις σκηνές, ανάλογα τις επιλογές που παίρνουμε.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Τεχνικά, το Directive 8020 αποτελεί ίσως το πιο εντυπωσιακό παιχνίδι που έχει δημιουργήσει μέχρι σήμερα η Supermassive Games.

Ο φωτισμός είναι εξαιρετικός και αξιοποιείται άψογα, στη δημιουργία έντασης. Οι σκοτεινοί διάδρομοι του Cassiopeia, τα emergency lights και τα reflections στους μεταλλικούς χώρους δημιουργούν μια μόνιμη αίσθηση απειλής. Το art direction είναι πραγματικά κορυφαίο, αποτυπώνοντας ιδανικά την ψυχρή και απομονωμένη αισθητική ενός διαστημικού horror setting.

Τα facial animations έχουν βελτιωθεί αισθητά σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια του στούντιο. Οι εκφράσεις των χαρακτήρων είναι πιο φυσικές και βοηθούν σημαντικά στις δραματικές σκηνές και στις στιγμές έντασης. Παράλληλα, οι ερμηνείες του cast είναι πολύ δυνατές, ενισχύοντας έτσι τη συνολική κινηματογραφική αίσθηση της εμπειρίας.

Ο ηχητικός τομέας είναι επίσης εξαιρετικός. Οι ambient ήχοι, τα alarms, οι μεταλλικοί θόρυβοι του σκάφους και το soundtrack λειτουργούν συνεχώς υπέρ της ατμόσφαιρας. Υπάρχουν στιγμές όπου το παιχνίδι δημιουργεί ένταση περισσότερο μέσω του ήχου και της σιωπής παρά μέσω της εικόνας.

Σε επίπεδο απόδοσης, το παιχνίδι είναι γενικά σταθερό, αν και υπάρχουν μικρά τεχνικά προβλήματα όπως occasional animation glitches και ορισμένα απότομα transitions μεταξύ σκηνών. Τίποτα όμως σοβαρό για να επηρεάσει ουσιαστικά την εμπειρία.

Επίλογος

Το Directive 8020 είναι το πιο ώριμο, ατμοσφαιρικό και κινηματογραφικό παιχνίδι της σειράς The Dark Pictures Anthology. Καταφέρνει να προσφέρει μια εξαιρετικά καλοστημένη sci-fi horror εμπειρία, με δυνατή ατμόσφαιρα, ενδιαφέρουσες ιδέες και πραγματική ένταση. Για τους fans των narrative horror games και των cinematic εμπειριών, το Directive 8020 αποτελεί μία από τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες της χρονιάς.

Ευχαριστούμε θερμά τη Bandai Namco για την παραχώρηση του key code για τις ανάγκες του review.