Ήταν Ιούνιος του 2020 όταν είδαμε για πρώτη φορά το εξαιρετικό trailer της ανακοίνωσης του PRAGMATA από την Capcom. Τότε, o γράφων αυτού του review, υπηρετούσε στον Ελληνικό Στρατό και η αλήθεια είναι πως είχαμε παραξενευτεί με αυτό το νέο IP που ανακοίνωσε η εταιρεία καθώς οι περισσότεροι πιστέψαμε ότι θα βλέπαμε ένα ακόμη Death Stranding στο διάστημα. Τελικά, δεν ήταν αυτό που νομίζαμε. Η Capcom μας παρέδωσε ένα εξαιρετικό νέο IP, που κανείς δεν περίμενε ότι θα δει. Δεν χρειάζεται να πούμε ξανά το αδιαμφισβήτητο σερί επιτυχιών της Capcom σε αυτή την γενιά, αυτή την αλυσίδα κορυφαίων κυκλοφοριών που στηρίχθηκε στα δοκιμασμένα franchises της. Ωστόσο θα λέγαμε ότι το PRAGMATA, αποτελεί το πρώτο νέο AAA δημιούργημα της εταιρείας μετά το Dragon’s Dogma του 2012.

Ήδη από την πρώτη στιγμή της αποκάλυψής του, με εκείνο το αρχικό trailer της ανακοίνωσης, φαινόταν πως αυτό το νέο IP, είχε όλα τα φώτα να εξελιχθεί σε κάτι πολύ καλό, το πρώτο πραγματικά μεγάλο νέο εγχείρημα από την εποχή του Dragon’s Dogma. Η τόλμη της Capcom τελικά δικαιώθηκε, αφού αυτή η νέα προσπάθεια εμπλουτίζει με ακόμα έναν εξαιρετικό τίτλο το ήδη πλούσιο ποιοτικό ρεπερτόριο της εταιρείας τα τελευταία σχεδόν 10 χρόνια. Το παιχνίδι μας μεταφέρει σε ένα εναλλακτικό παρόν, όπου μια εταιρεία έχει εγκαταστήσει έναν διαστημικό σταθμό στην επιφάνεια της Σελήνης. Χωρίς τις περιττές εισαγωγές, το παιχνίδι μας βάζει αμέσως στο ψητό. Αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Hugh, ενός αστροναύτη που καλείται να ερευνήσει τα αίτια μίας μυστηριώδους σιγής ιχθύος στην οποία έχει περιέλθει αναπάντεχα η σεληνιακή βάση.

Ιστορία

Λίγες εκρήξεις μετά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με εχθρικά ρομπότ, που ελέγχονται από το IDUS την τεχνητή νοημοσύνη της βάσης, η οποία έχει αναπτύξει δολοφονικές τάσεις. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, ο Hugh αποκτά έναν πολύτιμο σύμμαχο τη Diana, ένα υπερ εξελιγμένο ανδροειδές, που εμφανίζεται με τη μορφή ενός μικρού και αξιαγάπητου κοριτσιού. Η αφηγηματική πορεία κινείται σε σχετικά γνώριμα μονοπάτια, καθώς ο Hugh προσπαθεί να εντοπίσει την αιτία της κατάρρευσης της βάσης και ταυτόχρονα να βρει μια οδό διαφυγής. Στο επίκεντρο της κεντρικής ιστορίας βρίσκεται το θέμα της τεχνητής νοημοσύνης, ένα μοτίβο που, βέβαια, έχουμε συναντήσει πολλές φορές σε βιντεοπαιχνίδια, ταινίες και βιβλία.

Το σενάριο αντιμετωπίζει με αιχμηρό, σχεδόν καυστικό τρόπο το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης, αποτυπώνοντας την ανησυχία των εργαζομένων απέναντι στην υπέρμετρη χρήση της όπως διαπιστώνουμε διαβάζοντας διάφορα σημειώματα μέσα στον τίτλο. Υπάρχουν επίσης κάποιες αναμενόμενες εξελίξεις σχετικά με την ασυδοσία της απρόσωπης εταιρικής μηχανής και τον δόλιο τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τόσο την AI όσο και το λεγόμενο “lunafilament” μια σπάνια ουσία που βρίσκεται στο φεγγάρι και καθιστά δυνατή τη δημιουργία περίπλοκων κατασκευών με πολύ μικρό κόστος.

Όλα αυτά λειτουργούν αρκετά ικανοποιητικά ως μια βασική σεναριακή υποδομή πάνω στην οποία χτίζεται ένας θανάσιμος κίνδυνος, ακόμα κι αν δεν καταφέρνουν να εισάγουν κάτι πραγματικά νέο στη θεματική. Εκεί όμως όπου το παιχνίδι διαπρέπει πραγματικά, είναι στο δέσιμο ανάμεσα στον Hugh και τη Diana. Η Diana, παρότι είναι τεχνητή νοημοσύνη, παρουσιάζεται στον τίτλο με τρόπο που την κάνει να μοιάζει με ένα αληθινό κοριτσάκι. Διαθέτει εκείνη την αθωότητα, τον παιδικό ενθουσιασμό, τις ατέλειωτες ερωτήσεις και την αυθόρμητη ζωντάνια που χαρακτηρίζει ένα εξάχρονο κοριτσάκι. Γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι οι δημιουργοί της γνωρίζουν πολύ καλά τη συμπεριφορά αυτής της ηλικίας, καθώς η προσωπικότητά της αποδίδεται με τρόπο απόλυτα φυσιολογικό για ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας.

Από την άλλη πλευρά, ο Hugh δείχνει από τα πρώτα κιόλας λεπτά τη συμπάθειά του προς εκείνη. Παρόλο που καταλαβαίνει αμέσως ότι είναι ανδροειδές, δεν της φέρεται διαφορετικά από ό,τι θα φερόταν σε ένα πραγματικό εξάχρονο παιδί. Η δυναμική που αναπτύσσεται ανάμεσά τους είναι η ψυχή του PRAGMATA, χτίζοντας έναν δεσμό που μοιάζει αληθινός και που έχει ως αποτέλεσμα να νιώσουμε κι εμείς μια φυσική οικειότητα μαζί τους. Οι διάλογοι άλλωστε είναι ρεαλιστικοί και επωφελούνται στα μέγιστα από την υποκριτική των ηθοποιών, οι οποίοι δίνουν ζωή και βάθος σε αυτούς τους δύο χαρακτήρες.

Οι συνομιλίες ανάμεσά τους δίνουν μεγάλο εύρος, είτε βρισκόμαστε σε κεντρικό χώρο είτε κατά την διάρκεια της εξερεύνησης, κρατώντας συνεχώς ζωντανό το αληθοφανές χτίσιμο της σχέσης τους. Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες που θα αποκάλυπταν την πλοκή, ας πούμε ότι το παιχνίδι διαθέτει μια κεντρική ιστορία που μπορεί να είναι προβλέψιμη, είναι ωστόσο προσεγμένη. Κατά τη γνώμη μας, ο τίτλος, δεν ενδιαφέρεται πρωτίστως να οικοδομήσει κάποιο περίτεχνο lore. Αντίθετα, το χρησιμοποιεί κυρίως ως υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσεται μια προσωπική και ανθρώπινη ιστορία.

Αυτή η προσέγγιση λειτουργεί υπέρ του τίτλου, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη αφήγηση με χαρακτήρες που μένουν αξέχαστοι και έναν δεσμό τόσο φυσικό όσο σπάνια συναντάμε σε action παιχνίδια του είδους. Μιλώντας για το κομμάτι της δράσης, εκεί το PRAGMATA πραγματικά υπερέχει. Η ομάδα ανάπτυξης αξίζει συγχαρητηρίων, καθώς το 2026 κατάφερε να δημιουργήσει ένα third-person shooter με καινούργια καινοτόμα στοιχεία.

Gameplay

Το μεγάλο κατόρθωμα έγκειται στην άρτια σχεδίαση του ταυτόχρονου ελέγχου των Hugh και της Diana, όπου εκείνη βρίσκεται συνεχώς πίσω από την πλάτη του. Η μετακίνηση του Hugh στον χώρο αποδίδει εξαιρετικά την αίσθηση του βάρους, λαμβάνοντας υπόψη την ογκώδη στολή του αστροναύτη που φοράει, με τους μικροπροωθητήρες να του προσφέρουν τη δυνατότητα για γρήγορη αποφυγή (dash-dodge) αλλά και τη δυνατότητα του Hugh να αιωρείται στον αέρα για λίγο.

Στον αντίποδα, η Diana διαθέτει την ικανότητα του hacking, η οποία της επιτρέπει να καθιστά τα εχθρικά ανδροειδή ευάλωτα. Όταν πατάμε την αριστερή σκανδάλη, εκτός από τη σκόπευση με το όπλο, εμφανίζεται ένα ψηφιακό πλέγμα μέσα στο οποίο μπορούμε να μετακινήσουμε έναν δρομέα (σαν ένα είδος «φιδιού»). Αν καταφέρουμε να οδηγήσουμε τον δρομέα σε ένα συγκεκριμένο σύμβολο, τότε το hacking ολοκληρώνεται με επιτυχία, με αποτέλεσμα να αποκαλύπτονται διάφορα τρωτά σημεία στο σώμα του αντιπάλου.

Η δομή αυτού του ψηφιακού πλέγματος ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο του εχθρού, ενώ μπορεί να περιλαμβάνει και εμπόδια. Επίσης, ανάλογα με διάφορα αναλώσιμα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε, εμφανίζονται ορισμένες ενισχύσεις (buffs) πάνω στο πλέγμα, τις οποίες ενεργοποιούμε απλώς περνώντας από πάνω τους με τον δρομέα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η συντριπτική πλειονότητα των όπλων του Hugh προκαλεί ελάχιστη έως μηδαμινή ζημιά στους εχθρούς που δεν έχουν υποστεί hacking πράγμα που σημαίνει πως η συγκεκριμένη διαδικασία αποκτά ζωτική σημασία για την αντιμετώπισή τους.

Και εδώ ακριβώς έγκειται η ιδιοφυής σχεδίαση αυτού του μηχανισμού η δράση εξελίσσεται πάντα σε πραγματικό χρόνο, χωρίς ωστόσο να δυσχεραίνεται η ταυτόχρονη ανάγκη για κίνηση, πυροβολισμούς και hacking. Η μετακίνηση του Hugh και η σκόπευση γίνονται με τον συμβατικό τρόπο, χρησιμοποιώντας τους αναλογικούς μοχλούς, ενώ η πλοήγηση στο πλέγμα του hacking πραγματοποιείται με τα face buttons (στο χειριστήριο του PS5, όπου έγινε η δοκιμή, το τρίγωνο μετακινεί τον δρομέα προς τα επάνω, το τετράγωνο αριστερά, κ.ο.κ. όσοι παίξατε το Demo θα τον θυμόσαστε αυτόν τον μηχανισμό).

Χάρη σε αυτήν την ευφυή σχεδίαση, έχουμε των πλήρη έλεγχο όλων των κινήσεων, χωρίς να χάνεται η απλότητα και η άμεση ανταπόκριση. Ο ταυτόχρονος χειρισμός των Hugh και της Diana είναι τόσο άρτια υλοποιημένος που γίνεται απόλυτα φυσικός ήδη από την εκμάθηση του tutorial. Μάλιστα, το Pragmata δείχνει τέτοια εμπιστοσύνη στο σύστημα μάχης του, ώστε δεν κάνει καμία έκπτωση ως προς τις απειλές που ρίχνει πάνω μας.

Οι περισσότεροι εχθροί δεν περιμένουν ούτε στιγμή για να ανοίξουν πυρ ή να ορμήσουν πάνω μας με κάθε λογής όπλα, εμφανιζόμενοι συχνά σε ομάδες. Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι το Pragmata προσφέρει απαιτητικές αναμετρήσεις, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν σε ένταση από άλλους third-person action shooters και μάλιστα ο εξαιρετικός χειρισμός το υποστηρίζει πλήρως. Αυτή η διαρκής εγρήγορση, σε συνδυασμό με το πλήθος των ενεργειών που καλούμαστε να αξιοποιήσουμε, οδηγεί σε συγκρούσεις υψηλής έντασης, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Από την πλευρά της, η ποικιλομορφία των αντιπάλων κρίνεται αξιόλογη και παρουσιάζεται με τρόπο που διαρκώς ξαφνιάζει, ακόμα και προς το τέλος της παιχνιδιού. Κάποιοι πετούν, άλλοι επιτίθενται με όπλα σώμα με σώμα, κάποιοι λειτουργούν υποστηρικτικά και, γενικά, οι διαφορετικοί εχθροί φέρνουν διαφορετικές προκλήσεις, απαιτώντας κάθε φορά την κατάλληλη αντιμετώπιση είτε πιο επιθετική είτε πιο αμυντική.

Σε όλη αυτή την κατασκευή προστίθεται και το εύρος του οπλοστασίου μας, το οποίο περιλαμβάνει διάφορα όπλα με ξεχωριστές λειτουργίες, καθώς και πλήθος από mods που προσφέρουν ποικίλες παθητικές και ενεργητικές ικανότητες, τόσο για το σκέλος της μάχης όσο και για το hacking. Οι επιλογές που κάνουμε σχετικά με τα όπλα και τα mods για το hacking είναι συχνά καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία μας και για τις τακτικές που θα ακολουθήσουμε.

Αναμφίβολα, το σύστημα μάχης του PRAGMATA αποτελεί το κορυφαίο του επίτευγμα, καθώς εισάγει μια εντελώς πρωτότυπη ιδέα, η οποία μάλιστα αποδίδεται άψογα στην πράξη. Ολοκληρώνοντας αυτή την ενότητα, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι τα boss fights είναι φυσικά παρόντα, προσφέροντας εντυπωσιακές και επιβλητικές αναμετρήσεις, αν και είναι λιγότερα από όσα θα θέλαμε. Ας αναφέρουμε επίσης ότι το Pragmata έχει διάρκεια περίπου 16 ώρες, μέσα στις οποίες καλύψαμε πλήρως ό,τι έχει να προσφέρει ο τίτλος στο χρονικό εύρος που, για τον βαθμό της εμπειρίας και για την πυκνότητα της δράσης, κρίθηκε τουλάχιστον ικανοποιητική.

Πέρα από το action κομμάτι του, το παιχνίδι διαθέτει επίσης στοιχεία platforming και εξερεύνησης, η οποία μάλιστα οδηγεί σε σημαντική επαναληψιμότητα των παλαιότερων περιοχών (αφού ξεκλειδώσουμε ορισμένες ικανότητες για βοήθεια).

Σε αυτόν τον τομέα το PRAGMATA αποδεικνύεται εξαιρετικό, καθώς στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων τα collectables έχουν πραγματική αξία από τους πόντους δεξιοτήτων (skill points) μέχρι τα θησαυροκιβώτια μέσα σε απαιτητικές, προαιρετικές αρένες, περάσματα από lunafilaments (που αξιοποιούνται για την αναβάθμιση του εξοπλισμού μας και των mods) καθώς και δεκάδες mods, τα περισσότερα από τα οποία παρέχουν ουσιαστικά πλεονεκτήματα.

Η αρχιτεκτονική του τίτλου είναι ως επί το πλείστον ευθύγραμμη, με μερικές διακλαδώσεις για εξερεύνηση, πράγμα που του χαρίζει μια αδιάκοπη ροή που δύσκολα θα μας κάνει να αφήσουμε το χειριστήριο, ακόμα και μετά από πολύωρη ενασχόληση. Η διάταξη των επιπέδων κινείται μεν στα τυπικά πλαίσια του είδους, είναι ωστόσο επιμελημένη έτσι ώστε να ανταμείβει την προσοχή μας στις λεπτομέρειες και να μας οδηγεί στην ευχάριστη εξερεύνηση και στο εξαιρετικό platforming.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Στον τεχνικό τομέα έχουμε δύο modes όπως και σε κάθε τίτλο που κυκλοφορεί σε αυτή την γενιά ένα που λέγεται Prioritize Frame Rate το οποίο τρέχει σε 1080p ανάλυση και 60fps και το άλλο mode λέγεται Prioritize Quality που σημαίνει ότι έχουμε 4K ανάλυση και 30fps στο απλό PS5, με την εξαιρετική RE Engine να αποδεικνύει την αξία της ακόμα και σε sci-fi περιβάλλον. Ο σεληνιακός σταθμός διαθέτει λεπτομερείς εσωτερικούς χώρους και μερικά σκηνικά τεράστιας κλίμακας, ειδικά στην απεικόνιση των γήινων κατασκευών μέσα από το πρίσμα της AI, όπως η αναπαράσταση μιας γειτονιάς της Νέας Υόρκης που φέρει έντονες επιρροές από το Inception.

Σε όλη τη διάρκεια της περιπέτειας, το PRAGMATA μας ταξίδευε σε πανέμορφες τοποθεσίες, υπενθυμίζοντάς μας διαρκώς πως βρισκόμαστε μέσα σε έναν διαστημικό σταθμό που λειτουργεί αποκλειστικά από την τεχνητή νοημοσύνη. Καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, οι περιοχές είχαν πάντα κάτι καινούργιο να προσφέρουν, διατηρώντας ζωντανή την αίσθηση της εντυπωσιακής κλίμακας και της έντονης επιστημονικής φαντασίας. Από την πλευρά τους, τα οπτικά εφέ προσθέτουν τεράστια αξία στη δράση, ιδίως εκείνα που σχετίζονται με την εμφάνιση των τρωτών σημείων στα ανδροειδή μετά από το επιτυχημένο hacking με την Diana.

Αξίζει να αναφερθούμε και στο εξαιρετικό soundtrack του Yasumasa Kitagawa (ο ίδιος μουσικοσυνθέτης των Street Fighter 6 και The Great Ace Attorney Chronicles), καθώς ίσως αναδεικνύεται στο πιο ισχυρό χαρτί της αισθητικής του Pragmata. Η εναλλαγή ανάμεσα στον ηλεκτρονικό ήχο που ντύνει τις μάχες και στο κλασικό πιάνο που εκφράζει τον δεσμό του Hugh και της Diana είναι εξαιρετικά πετυχημένη.

Επειδή όμως ο πυρήνας της αφήγησης είναι η σχέση τους, οι συνθέτες αποφεύγουν συνειδητά τις επικές κορυφώσεις. Κινούνται διαρκώς στον χώρο του μινιμαλισμού, της απαλότητας και μιας διάχυτης μελαγχολίας ακόμα και όταν η δράση κορυφώνεται. Το αποτέλεσμα είναι γλυκόπικρες μελωδίες που, κατά τη γνώμη μας, αποτυπώνουν την ταυτότητα του τίτλου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Επίλογος

Κλείνοντας, το PRAGMATA αποδεικνύει ότι τελικά η Capcom συνεχίζει να κρατά εκείνα τα υψηλά ποιοτικά στάνταρ στα οποία μας έχει “καλομάθει”, ακόμα κι όταν απομακρύνεται από τα γνώριμα IP της. Και μάλιστα, το πετυχαίνει παίρνοντας ρίσκα στο gameplay, αποφεύγοντας τις συμβατικές action διαδρομές χάρη σε έναν πειραματικό μηχανισμό hacking που ανεβάζει το κομμάτι της δράσης σε άλλο επίπεδο.

Προσθέτοντας σε όλα αυτά το πανέμορφο sci-fi περιβάλλον και την προσεγμένη, απόλυτα φυσική χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, η εμπειρία μας δίνεται σαν μια αναπάντεχα φρέσκια και ολοκληρωμένη πρόταση, με την Capcom να δείχνει ότι “το έχει” και στα μονοπάτια της επιστημονικής φαντασίας (Sci-Fi).

Το PRAGMATA κυκλοφόρησε στις 17 Απριλίου 2026 αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Capcom. Ο τίτλος είναι διαθέσιμος για τα PlayStation 5,Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2 και PC. Το review βασίστηκε στην έκδοση του παιχνιδιού για το PlayStation 5.

Ευχαριστούμε θερμά την CD Media για την παραχώρηση του key code για τις ανάγκες του review.